Post Description

Eleni (2004)
Liefhebbers van een avondje film, vergeet niet dat er nog tig andere films zijn en die om u aandacht schreeuwen. Kleine pareltjes die veel te goed zijn om in de anonimiteit te verzwelgen.

Deze film geregisseerd door Theo Angelopoulos droeg hij op aan zijn moeder die in 1998 stierf, maar de film is niet gebaseerd op haar leven. Op het Film Festival van Berlijn werd Eléni genomineerd voor een Gouden Beer. 

Praktisch vanaf de eerste seconde van Eleni weet je dat je naar een bijzondere film zit te kijken. We zien een grote groep mensen met koffers, en met kleren die vervlogen adel suggereren, zoals de voice-over stelt, langzaam maar zeker naar de kijker toe lopen, richting de grote rivier in de Golf van Saloniki. Dit shot wordt lange tijd vastgehouden, terwijl de mensen en hun gezichten steeds duidelijker worden. De voice-over dirigeert ons naar de vooroplopende man, vrouw, hun zoontje, maar vooral het kleine meisje dat tussen hen in loopt, en regelmatig de hand van het jongetje zoekt en vastpakt. Dit meisje, Eleni genaamd, zal het middelpunt vormen van de gehele verdere film. 

En die film is er één van zowel een ongekende schoonheid als een diepe tragiek, een contrast dat zich manifesteert in enerzijds de vorm, en anderzijds de inhoud van de film.
Maar zo ontzettend treurig als de inhoud van de film is, zo wonderbaarlijk mooi is de vorm. 

Uiterlijk gezien is de film zó aantrekkelijk, dat er eigenlijk geen verhaal meer nodig is. Elke scène heeft wel iets visueel, of auditief, boeiends en verfrissends, in ieder geval voor mensen onbekend met de films van Angelopoulos. Van de prachtige pasteltinten en rustige overzichtsshots van menigtes en (boeren)dorpjes, die doen denken aan schilderijen van oude meesters als Breughel of Vermeer, tot aan de virtuose lange takes en following shots, waarin we in één onafgebroken opname de betreffende personages door verschillende ruimtes volgen, zijn soms werkelijk magistraal te noemen en nooit minder dan indrukwekkend.

Hoewel de film lange tijd de indruk wekt niet minder dan een meesterwerk te (zullen) zijn, is de film, of liever regisseur, zich teveel bewust van zijn eigen schoonheid en geeft hierdoor niet genoeg aandacht aan de personages zélf. De film is ook als een soort mythe, of verwijzing naar oude Griekse verhalen, waaronder dat van Oedipus, op te vatten, maar dit verantwoordt de onevenredige mooifilmerij maar ten dele. De film is qua script wat te episch en symbolisch, en te weinig intiem om de kijker volledig in zijn ban te kunnen houden. Maar voor een ieder die houdt van films die hun tijd nemen, en de ogen en oren van de kijker prikkelen met adembenemende composities en fascinerend camerawerk, is Eleni een ongekwalificeerd succes. 

Het verhaal begint in 1919 wanneer enkele Griekse vluchtelingen van Odessa ergens in de buurt van Thessaloniki arriveren. Onder deze mensen bevinden zich twee kleine kinderen, Alexis en Eleni. Eleni is een wees en wordt opgenomen en opgevoed door de familie van Alexis. De vluchtelingen bouwen een klein dorp ergens bij een rivier in de buurt, en we zijn getuige van het opgroeien van de kinderen en hun ontwikkelende liefde. Maar moeilijke tijden van dictatuur en oorlog komen eraan…

Griekenland / Frankrijk / Italië
Drama
185 minuten

geregisseerd door Theodoros Angelopoulos
met Alexandra Aidini, Vassilis Kolovos en Eva Kotamanidou

Bron: Retail 
Taal: Grieks
Audio: DD 5.1
Ondertitels: Nederlands
Gemiddelde: 3,73 - 7.5/10

Met dank en alle eer voor de originele Poster