Post Description

De Storm (2009)
Het is een groot raadsel waarom niet eerder werd besloten om van dit gitzwarte hoofdstuk uit de vaderlandse geschiedenis, de watersnoodramp van 1953, een film te maken. Regisseur Ben Sombogaart, en scenarioschrijvers Marjolein Beumer en Rik Launspach besloten dat daar verandering in moest komen. 10 jaar lang zijn ze ermee bezig geweest en dat is hen méér dan gelukt. Het resultaat is een indrukwekkende film over de ramp die diepe sporen heeft achtergelaten in de Nederlandse ziel.

Naast het persoonlijke verhaal biedt de film ook een portret van een ramp. Zeeland verandert in een verdronken, surrealistisch landschap van dierlijke en menselijke kadavers, beangstigend en overweldigend. Een film als deze leent zich er natuurlijk voor om flink uit te pakken met apocalyptische beelden. Sombogaart benadrukt echter dat De Storm geen rampenfilm is.



De film verbindt authenticiteit aan de moderne tijd. Kleding en art direction ademen het Zeeland van de jaren vijftig, maar het taalgebruik is voor het overgrote deel gemoderniseerd en het verteltempo is aangepast aan de wensen van het kijkerspubliek van nu. De soundtrack van de band Bløf draagt bij aan die herkenbaarheid, Fons Merkies verzorgt de score.

Regisseur Sombogaart slaagt erin de perfecte balans te vinden tussen rampenfilm en persoonlijk drama. De Watersnoodramp is zeer indrukwekkend in beeld gebracht, met uiterst realistische special effects, die echter nooit de overhand hebben. In alle opzichten lijkt de film de mood van de jaren '50 vast te houden, mede door een combinatie van licht ontkleurde beelden en subtiele nuances in de uitspraak van de acteurs. Hoeks draagt de film met verve, maar de rest van de cast levert ook uitstekend werk af.

Je kunt er nog zoveel historische boeken op na slaan, wanneer je de gebeurtenissen nagespeeld ziet in een film maakt dat altijd veel meer indruk. De bedoeling van de makers van De Storm is om datzelfde effect na te streven, om een historische gebeurtenis een gezicht te geven, en  dat levert soms spookachtige beelden op, zoals we die kennen uit de Polygoonjournaals. Moeder natuur als horrorpersonage. Dat het familiedrama soms de overhand neemt, doet niets af aan de kracht van deze nu al historische film. Het verleden toont ons dat we kunnen overleven als we er maar hard genoeg voor vechten. 

Julia, een 18-jarige Zeeuwse boerendochter, raakt zwanger van haar vriendje Koos, die zo schrikt van dit nieuws dat hij met de noorderzon vertrekt. Julia staat er nu helemaal alleen voor in een vijandig dorp. In de nacht van 31 januari 1953 breken in Zeeland op meer dan 100 plaatsen tijdens een verschrikkelijke storm de dijken door. De boerderij waar Julia woont, wordt verzwolgen door een zondvloed. Ze wordt uit het water gered door de jonge sergeant Aldo, haar baby achterlatend. Ze is ontroostbaar, hult zich in stilzwijgen en weigert met haar redder te praten. Voorzichtig probeert Aldo met de jonge vrouw contact te maken en besluit uiteindelijk om haar te helpen haar zoon te vinden. Het is het begin van een lange zoektocht die hen tegen de evacuatiestroom in terugbrengt naar een verdronken, surrealistisch landschap van dierlijke en menselijke overblijfselen. De kans dat hier een baby kan overleven, is microscopisch klein. 

Nederland / België
Drama
96 minuten

geregisseerd door Ben Sombogaart
met Sylvia Hoeks, Barry Atsma en Dirk Roofthooft

Bron: Retail 
Taal: Nederlands
Audio: DD 5.1

Met dank en alle eer voor de originele Poster