Post Description

See No Evil, Hear No Evil (1989)

Verenigde Staten
Komedie / Misdaad
103 minuten

met Richard Pryor, Gene Wilder en Kevin Spacey

Gemiddelde: 
Moviemeter: 2,90 
IMDB: 6.4/10

Liefhebbers van een avondje film, vergeet niet dat er naast de "Grote Hollywoodreleases" nog tig van "andere" kwaliteitsfilms zijn, die te goed zijn om in de anonimiteit te verzwelgen.


Een film geregisseerd door Arthur Hiller, met (de voor deze keer) blinde Richard Pryor en dove Gene Wilder in de hoofdrollen die per ongeluk betrokken raken bij een misdaad.

Samenvatting
Wanneer een man wordt vermoord zijn er twee getuigen, één die doof is, en de ander blind. De politie denkt niet dat het geloofwaardige getuigen zijn, maar de moordenaars willen ze toch uit de weg ruimen. De twee moeten nu samenwerken om zichzelf te redden en de moordenaars te ontmaskeren.

Recensie
Het was de derde keer dat de wegen van Richard Pryor en Gene Wilder elkaar in filmland kruisten. Dit is ook aan alles in See No Evil, Hear No Evil te merken, want de interactie tussen beide hoofdrolspelers lijkt zo natuurlijk, dat men zou denken dat de 2 werkelijk boezemvrienden zijn. Vaak bestempeld als de slechtste samenwerking tussen Pryor en Wilder, is See No Evil, Hear No Evil echter een ijzersterke komedie van het type zoals ze alleen in de jaren 80 gemaakt werden: knullige "helden", mooie vrouwen en hele, maar dan ook hele slechte schurken.

See No Evil, Hear No Evil is de tweede film na Stir Crazy uit 1980, waarin ze onterecht van een misdaad worden beschuldigd. Nu is er een extra dimensie aan het verhaal toegevoegd: handicaps. Het feit dat Pryor een blinde man speelt, wat hij overigens met verve doet (hij knippert bijna geen één keer in de film), en Wilder een dove, maakt sommige situatie net iets grappiger dan in Stir Crazy. Het zijn vaak simpele constructies van wat op het eerste gezicht op platte grappen lijkt, die de film het kijken waard maken. De beschaafdheid en loomheid waarmee Wilder humor benadert zorgen ervoor dat de grappen op niveau blijven. De in eerste instantie vloekende combinatie van verschillende soorten humor werkt in het voordeel van de film. Pryor, de grondlegger van de black comedy en Wilder, de joodse theateracteur, zijn in de filmgeschiedenis tot elkaar veroordeeld.

De soundtrack van Don en David Was helpt bij het opwekken van nostalgische gevoelens. De volledig uit synthesizers opgebouwde "staccato" muziek is typisch jaren 80, maar wel zonder schreeuwerig te zijn. Het begeleidt de film nauwkeurig. Visueel gezien is de film netjes afgewerkt, zonder bijzondere fratsen. Het is te merken dat regisseur Arthur Hiller zijn sporen heeft verdiend in het actie/komedie genre. De film is inhoudelijk een goede balans van redelijke spanning afgezet tegen hilarische momenten. Het duo Pryor en Wilder bereikte in deze film zijn hoogtepunt. En ook al is het waarschijnlijk niet zo geweest, als kijker zal je jezelf toch voorhouden dat de 2 comedians in het echte leven elkaars beste vrienden waren. Juist dát geeft de film zo'n speciaal gevoel. TOP!

Verhaal
Wally en Dave, ze zijn zo verschillend als twee vrienden maar kunnen zijn. Wally is extravert, heeft een grote mond en is blind. Dave is introvert, netjes en doof. Beiden zijn ze probleemmagneten, maar samen zijn ze nog erger. Wanneer Wally en Dave de enige getuigen zijn van een moord beginnen alle problemen. Het lastige is alleen dat Wally niks heeft gezien en Dave niks heeft gehoord. Het probleem is echter compleet wanneer de heren uit het niets worden aangewezen als de moordenaars. Verdacht van een niet begaande moord en achterna gezeten door de echte daders, nemen Wally en Dave het recht in eigen hand. De gevolgen zijn hilarisch. 

DVD Info:
Bron: Retail PAL
Taal: Engels
Audio: DD 2.0
Ondertitels: Nederlands, Engels, en anders

Met dank en alle eer voor de originele poster  

Respect voor anderen, is respect voor jezelf. Hou het netjes hier op Spotnet!